
اطهر، دبیر انجمن صنفی صنعت سیمان
دبیر فدراسیون صنعت سیمان ایران گفت: صنعت سیمان تنها یک چهارم برق مورد نیاز خود را تامین می کند. وی گفت: محدودیت در تامین برق و گاز، نوسانات شدید قیمت برق در بورس انرژی و فعالیت واسطه ها در شبکه بورس انرژی، افزایش قیمت تمام شده تولید را به همراه داشت و تداوم فعالیت واحدها را با چالش جدی مواجه کرد.
علی اکبر الوندیان به مناسبت روز صنعت و معدن در گفت و گو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری دانشجویان ایران، اظهار داشت: سیمان یکی از صنایع زیربنایی و استراتژیک کشور محسوب می شود و در کنار صنایعی مانند فولاد از مهمترین صنایع مادر محسوب می شود. این صنعت نقش عمده ای در توسعه زیرساخت های کشور، تامین نیازهای صنایع تولیدی و ایجاد امنیت اقتصادی و ساختمانی ایفا می کند و نوعی مخمر برای ساخت و ساز و توسعه کشور محسوب می شود.
وی با بیان اینکه صنعت سیمان در ایران طی سال های گذشته به ظرفیت تولید بالایی دست یافته است، گفت: در حال حاضر ظرفیت تولید سیمان کشور به حدود 90 میلیون تن در سال رسیده است و با وجود اینکه اقتصاد کشور همچنان با رکود مواجه است و سرمایه گذاری های گسترده در حوزه توسعه اقتصادی هنوز به حد مطلوب نرسیده است، مصرف داخلی سیمان حدود 65 میلیون تن از تولید سیمان و حدود 65 میلیون تن برآورد می شود. نقش مهمی در صادرات غیرنفتی کشور دارد.
دبیر فدراسیون صنعت سیمان با اشاره به چالش های پیش روی این صنعت گفت: صنعت سیمان نیز مانند سایر صنایع انرژی بر به دلیل عدم تعادل انرژی در سال های اخیر با مشکلات جدی مواجه است که محدودیت تامین برق و گاز را به یکی از مهم ترین دغدغه های این صنعت تبدیل کرده است و واحدهای تولیدی در فصول مختلف سال از این مشکلات رنج می برند.
الوندیان ادامه داد: در حال حاضر صنعت سیمان تنها حدود 400 مگاوات برق از شبکه سراسری دریافت میکند در حالی که نیاز واقعی این صنعت حدود 1600 مگاوات است که نشان میدهد تنها بخش محدودی از برق مورد نیاز کارخانهها تامین میشود و این موضوع بر ظرفیت تولید و تداوم واحدهای سیمان تاثیر گذاشته است.
وی به اجرای برنامه هفتم توسعه و گرایش به تامین برق صنایع از طریق بورس انرژی اشاره کرد و گفت: در این راستا صنعت سیمان با دو چالش اساسی مواجه است. مورد اول مربوط به محدودیت در تخصیص برق توسط وزارت نیرو و شبکه ملی است و مورد دوم مربوط به عدم شفافیت و ثبات مکانیزم تبادل انرژی است.
به گفته دبیر سندیکای صنعت سیمان، بازار برق در بورس انرژی همچنان از ثبات لازم برخوردار نیست و نوسانات شدید قیمت ها برنامه ریزی واحدهای تولیدی را با مشکل مواجه کرده است. به عنوان مثال طی دو هفته گذشته قیمت برق از حدود 7500 تومان تا بیش از 20000 تا 25000 تومان بوده است. در حالی که در بسیاری از بازارهای توسعه یافته انرژی، با افزایش عرضه و ثبات بازار، روند قیمت قابل پیش بینی و معمولاً کاهشی است، صنایع کشور با نوسانات شدید و غیرقابل پیش بینی قیمت تمام شده برق مواجه هستند.
آلفوندیان تاکید کرد: حفظ انعطافپذیری صنعت مستلزم دستیابی به تعادل بین هزینههای تولید و قیمتهای فروش است. وی گفت: زمانی که قیمت فروش محصولات تحت نظارت و کنترل باشد طبیعی است که هزینه های تولید نیز از ثبات نسبی برخوردار باشد. در شرایط کنونی صنعت سیمان علاوه بر محدودیت عرضه انرژی، با نوسانات شدید قیمت برق نیز مواجه است و این امر هزینه تولید را به شدت افزایش داده است.
وی افزود: مشکلات این صنعت به برق محدود نمی شود. محدودیت های عرضه گاز طبیعی و افزایش مستمر هزینه های سوخت نیز فشار مضاعفی را بر واحدهای تولیدی وارد کرده است. بنابراین صنعت سیمان همزمان با دو چالش اساسی یعنی دسترسی محدود به انرژی و نوسانات شدید قیمت آن مواجه است. زیرا نمی توان تولید را با قیمت هایی که گاهاً در مدت کوتاهی دو برابر می شود برنامه ریزی کرد.
دبیر انجمن صنعت سیمان با انتقاد از ساختار فعلی معاملات برق در بورس انرژی گفت: یکی از مشکلات اساسی این بازار وجود واسطه هایی است که مصرف کننده واقعی برق نیستند. این گروه ها با خرید برق از بورس انرژی، آن را ذخیره و در زمان پیک مصرف با قیمت های بالاتر در اختیار صنایع قرار می دهند و باعث التهاب در بازار و افزایش بی رویه قیمت برق می شوند.
الفوندیان با مقایسه این وضعیت با بورس کالا گفت: به عنوان مثال در بورس کالا چنین مکانیزمی وجود ندارد به طوری که سیمان امکان بازگشت مستقیم کالا به چرخه معاملات بورس را از سوی تولیدکننده و خریدار به منظور سفته بازی ندارد و به این ترتیب حوزه واسطه گری و تورم قیمت تا حدود زیادی کنترل شده است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: در نتیجه تولیدکننده از یک سو با افزایش رایگان هزینه های تولید اعم از انرژی، قطعات یدکی، تجهیزات و مواد اولیه مواجه است و از سوی دیگر قیمت فروش محصولاتش قابل کنترل نیست و تداوم این وضعیت تاب آوری صنعت را کاهش می دهد و ثبات واحدهای تولیدی را به خطر می اندازد. بنابراین لازم است با شکلگیری مکانیزم شفاف در ساختار تامین انرژی صنایع، ساختار معاملات بورس انرژی را به گونهای تنظیم کنیم که برق مستقیماً از نیروگاهها و تولیدکنندگان انرژی برای عرضه به مصرفکنندگان نهایی ارسال شود و امکان حضور واسطههای غیرمصرف کننده در این بازار از بین برود.

